Logo

Okres adaptacyjny w żłobku Mali Przyjaciele

Dziecko rozpoczynające uczęszczanie do żłobka zmierzyć się musi w początkowym okresie z wieloma trudnościami. Adaptacja w żłobku jest ogromnym przeżyciem dla dziecka i jeszcze większym przeżyciem dla jego rodziców. Dlatego ogromnie ważne jest przede wszystkim pozytywne nastawienie Rodziców. Bardzo często zdarza się, że pozostawienie dziecka w żłobku jest pierwszym dłuższym rozstaniem mamy/taty z dzieckiem. Adaptacja to czas kiedy dziecko przyzwyczaja się do nowego otoczenia, nowych cioć oraz kolegów i koleżanek. Każde dziecko jest inne i nie da się precyzyjnie określić ile ten trudny czas może trwać. Czasem jest to kilka dni, a czasem nawet kilka tygodni – to kwestia indywidualna, każdego maluszka.

Adaptacja dla każdego dziecka jest wyzwaniem, jednak większość dzieci z pomocą i zaangażowaniem swoich rodziców, przechodzą przez ten okres łagodnie i z sukcesem. Ogromnie ważna jest współpraca rodzica z opiekunami, ich zdecydowanie, zaufanie. Oddanie dziecka w opiekę żłobka to najczęściej trudna decyzja dla rodziców, wiążąca się z ogromnym ładunkiem lęku o dziecko, o to czy będzie odpowiednio potraktowane, czy dostanie wystarczającą ilość uwagi i miłości.

Co daje żłobek

  • dzieci uczęszczające do żłobka stają się bardziej aktywne, przełamują swoje lęki i nieśmiałość,
  • uczą się żyć w interakcjach z innymi dziećmi i dorosłymi,
  • mają zapewnione wiele bodźców, w tym bodźców sensorycznych – kąciki zabaw, zabawy zespołowe, zajęcia dodatkowe, itp.,
  • każdy dzień w żłobku pozytywnie oddziaływane na sferę: emocjonalną, poznawczą, intelektualną, społeczną, fizyczną,
  • rozwijają współczucie (empatię) i zrozumienie dla innych,
  • uczą się zachowania samodzielności, niezależności ale i współdziałania z innymi dziećmi,
  • instytucja zapewnia rutynę – stałość godzin zabawy, posiłków, snu – to bardzo ważne w prawidłowym rozwoju.

Adaptacja

Adaptacja w naszym żłobku odbywa się w porannych godzinach.

1

Pierwszy dzień do żłobka maluszek przychodzi z rodzicami na godzinkę. W tym czasie poznaje ciocie i dzieci, zwiedza sale, poznaje zabawki.

2

Drugi dzień to dzień, w którym maluszek zostaje z ciociami i dziećmi na sali zabaw. Rodzic wychodzi do szatni, bądź pozostawia szkraba w żłobku na ok 0,5 do 1 godziny. Ciocie w tym czasie zabawiają maleństwo i proponują różne ciekawe zajęcia. Ciocie są cały czas w kontakcie telefonicznym z rodzicem dziecka.

3

Trzeci dzień dziecko zostaje na sali zabaw z ciociami i innymi dziećmi. Rozstanie z rodzicem jest troszkę dłuższe od 1 do 2 godzin. Oczywiście cały czas ciocie pozostają w kontakcie telefonicznym z rodzicem dziecka.

Kolejne dni są do uzgodnienia z ciociami. Na początku maluszek może zostać w żłobku na kilka godzin i stopniowo każdego dnia można ten czas wydłużać.

Lęk separacyjny

Podczas adaptacji w żłobku, a nawet w pierwszych miesiącach uczęszczania do placówki może wystąpić lęk separacyjny. Lęk separacyjny u dzieci określany jest jako naturalny etap rozwoju dziecka. Lęk separacyjny u dzieci pojawia się około 7 miesiąca życia i trwa mniej więcej do wieku szkolnego. Jest czymś normalnym, pojawia się u każdego dziecka bez wyjątków. Rozpoczęcie uczęszczania dziecka do żłobka wiąże się niekiedy z pierwszą separacją dziecka od matki. Niektóre dzieci mają już za sobą pierwsze doświadczenia separacyjne, takie jak pozostawanie z dziadkami, opiekunką, czy innymi osobami.

Oto kilka naszych wskazówek dla rodziców na początek:

  • w pierwszych dniach pobyt maluszka w żłobku powinien być krótki;
  • ważne jest by przez pierwsze tygodnie dziecko było przyprowadzane i odbierane o stałych godzinach;
  • zawsze żegnajmy i witajmy dziecko z uśmiechem na twarzy;
  • tłumaczmy dziecku, że rodzice idą do pracy, a dziecko do żłobka, by się bawić i uczyć (chodzi o to by dziecko nie kojarzyło żłobka jako miejsca do którego MUSI przyjść);
  • by łatwiej przeżyć rozłąkę dziecko może przynieść ze sobą ulubioną maskotkę, kocyk, smoczek, który kojarzy mu się z domem;
  • przyzwyczajajmy maluszka do planu dnia żłobka;
  • nie przedłużajmy rozstania z dzieckiem, nie stójmy w drzwiach – to zawsze wywołuje płacz i tęsknotę. (Rozstanie powinno być czułe, ale zdecydowane).

Drogi rodzicu

  • panuj nad emocjami. Gdy Ty będziesz przestraszona/y tym, że zostawiasz dziecko – w nim strach będzie większy.
  • pożegnaj się szybko, nie przedłużaj rozstania, powiedz, gdzie idziesz. Możesz zadzwonić za pół godziny i spytać opiekunek, jak dziecko funkcjonuje. Nie rozmawiaj wtedy z dzieckiem – Twój głos może spowodować przypływ tęsknoty i ponowny płacz.
  • nie martw się, gdy płacze przy powitaniu. Często są to łzy szczęścia z ponownego spotkania z Tobą, a nie spowodowane tym, że dziecku było w żłobku źle. Może być również zmęczone.
  • spokojnie podchodź do poniedziałków. Często po weekendzie z rodzicami dziecko nie chce iść do żłobka (a jak z Twoją chęcią pójścia do pracy w poniedziałek?).
  • po powrocie spędzaj z dzieckiem dużo czasu, daj mu swoje zainteresowanie.

Nie martw się tym, że dziecko może na początku płakać. Płacz u dziecka jest naturalnym sposobem na wyrażanie swoich uczuć, ale jest również bardzo potrzebny. Na pewno on minie, nie można się od razu zniechęcać i wszystkiego przekreślać. Trzeba dać dziecku (i sobie) czas na przyswojenie wszystkiego.

Powyższe informacje są do pobrania poniżej.